Na liście miejsc, które chciałbym odwiedzić, od lat bardzo wysoko znajduje się Park Potworów w Bomarzo – późnorenesansowy park pełen rzeźb i posągów mitologicznych stworzeń i zwierząt.
Posągi i rzeźby zostały wykonane na polecenie Piera Francesca Orsiniego (1523-1583), a prace nad nimi, jak i całym parkiem, który Osrini poświęcił pamięci zmarłej żony, trwały ponad czterdzieści lat.
Spadkobiercy Orsiniego nie interesowali się parkiem, toteż na przestrzeni stuleci ten coraz bardziej podupadał. Został na nowo odkryty dopiero w połowie XX wieku, głównie za sprawą Salvadora Dalego, który odwiedził go w 1948 roku, przyciągając uwagę mediów, i Maria Praza, włoskiego krytyka literackiego, który spopularyzował park wśród swych krajan.
W 1950 roku Michelangelo Antonioni zrealizował krótkometrażowy film dokumentalny o parku – Rezydencja potworów (La Villa dei monstri). Ponad dekadę później po raz pierwszy zainteresowali się nim twórcy filmów fabularnych.
Na kadrach możecie zobaczyć, jak park był wizualnie ogrywany w czterech filmach fabularnych.
Zamek żywych trupów (Il Castello dei morti vivi aka Castle of the Living Dead), 1964, Warren Kiefer.
Herkules 2 (The Adventures of Hercules aka Le Avventure dell’incredibile Ercole), 1985, Luigi Cozzi.
Oblubienica Frankensteina (The Bride), 1985, Franc Roddman.
Władczyni zamku (Meridian), 1990, Charles Band.
Mam nadzieję, że kiedyś złoży się tak, bym mógł odwiedzić to miejsce.
Mam nadzieję, że kiedyś złoży się tak, bym mógł odwiedzić to miejsce.